1 günde 2 yazı.
kendi rekorumu kırmış olabilirim şu an.
ama bir şeyler yazma ihtiyacı hissettim tam da şu an. liseden beri oynamadığım "mp3 player shuffle" oyununu oynayacak kadar umutsuz bir ruh halinde çıkan bir şarkı beni mahvetti. yaklaşık 5 saattir toparlanmak için kendimi playstation ve dizilere verdim. dizi hata vermeseydi iyi de gidiyordum aslında.
aslında bana koyan kendimi güçsüz, savunmasız hissetmem. alışkın olduğum bir durum değil.
"cross your fingers for me..."
p.s : beni yetkili bir abiye benzeten avukat beye buradan selamlar. umuyorum yazılarımı okurken eğleniyorsunuzdur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yaz okurum sen de yaz sesin çıksın biraz!