bir adam vardı.. en dar en zor zamanımda hızır gibi yetişmişti imdadıma. şefkat göstermişti, teskin etmişti beni. daha da önemlisi, iyi gelmişti. iyileştirmişti. gitmesi gereken zamanı iyi bilirdi ve ben iyi olunca o gitti.
bir adam vardı.. dönüşüyle hayatımı altüst eden o güleç suratıyla ansızın çıkagelmişti. geç kalmıştı ama. farkında değildi.
(keşke 6 ay önce duysaydım sessiz çığlıklarını..)
bir adam vardı, asla bana kısmet olmayan. asla benim ona kısmet olamadığım. araf halinde takıldığım. onun için bir sigara yakar, dumanını semt semalarına salardım gizlice ona ulaşmasını umarak.
bir adam vardı, hiç kimsenin anlamadığı gibi beni anlayan, tanımadığı gibi tanıyan. asla yüzüne dokunamadığım halde karşılıklı kafaları çektiğim, hiç boynuna sarılamadığım ama boynuna sarılabileceklerimden daha yakın...
bir adam vardı farkında olmadan ağzıma sıçan, kafamı karıştıran. bundandı ona isyanım ama o ilk defa beni anlamadı.. belki de sorun bendeydi..
bir adam vardı, gidiyorum dediğimde beni serbest bırakan. ona gidiyorum dediğimde bile gidemediğim. hayalim, gece uykularımın yardımcısı.. beni korkutuyordu. korktuğumu mu çok iyi gizledim yoksa o anladı da uğraşamadı mı bilmiyorum.
gidemiyorum dediğimde bile bana gitmemi söyleyen o adam.. derin bir yara açtı içimde. hiçbir şeyin farkında olmayan o adam..
anlamıyorsun. ya da ben anlatamıyorum diyelim. korktum. il değiştirmeyi düşünmüş olmamdan korktum. senin beni incitmenden korktum. değişiklikten korktum dersem çok yüzeysel olur ama bu da sayılır, evet. gece sana sarılıp uyuduğumu hayal ettiğimde korktum. korktum işte.
ve gittim. dönmeme de izin vermedin..
normal hayatlarımıza döneceğiz şimdi. belki hiçbir şey olmamış gibi devam edeceğiz belli bir süre sonra, belki de hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. bilmiyorum.
tek bildiğim seni hiç unutmayacağım. hoşçakal çokbilmiş, güleryüzlü şiirsever adam. hoşçakal -belki-m, -keşke-m, -iyi ki-m.
hoşçakal..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yaz okurum sen de yaz sesin çıksın biraz!