bu başlığı çok yakın arkadaşım Cadı'mın iletisinde gördüm. çok beğenip anında çaldım.
aslında çok fena yazasım vardı sana bu aralar ama yazamadım bir türlü. şu an da işimin başımdan aşkın olması şu yazıyı yazmama engel değil.
evet, çok sevdiğim iki arkadaşım barıştı bugün. ilişkilerine bir şans daha verip yeni bir sayfa açma kararı verdiler. cesaretlerinden dolayı takdir ettim ikisini de çünkü çekilecek işkence değildi açıkçası. biz bile kahroluyorduk yanlarında. neyse konuştular, anlaştılar, büyüdüler ve yine birbirlerini buldular. sevgi bitmiyor, bitemiyor azizim.
onları böyle görünce haliyle ben de değişik alemlere daldım. bizim eksiğimiz neydi, biz niye yapamadık diye. benim cesaretim vardı ama onun yoktu. ben de sonunda bıraktım artık..
pişman mıyım? hayır. içim acıyor mu?...
yorum yapmak istemiyorum.
yoluma devam etmeye çalıştığım şu günlerde açıkçası kafa dağıtmam iyi oldu ama düşüncelerimin dönüp dolaşıp ona gitmesi hiç mi hiç hoş değil.
bu da geçecek.
xoxo
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yaz okurum sen de yaz sesin çıksın biraz!